که به دیار تۆوه داده نیشم، که چاو له چاوه ڕه شه کانت هه ڵده پێکم، به خۆم نیه
ده رۆم، بهره و زه ریای بێ پایانی خه یال.
زۆر جاران زیز ئه بیتو به قه ڵسی لێم ده پرسی، ماوم؟
من بیر له نیگا کانی تۆ ئه که مه وه، بیر له به یانیه کی پڕ له
مێهره بانی و ئاسووده یی، که واته ماوم، ماوم بۆ تۆ،
بهڵام تۆش بێ ئا گا له خه یاڵی من...
بیر له وه ده که مه وه ده سته بچووکهکانت، بهڵام گه رم و گوڕ، له نێو ده سته
ته زیوه کانم دا بشارمه وه و سه رمه ست و پڕ له هیوا شان به شانی یه کتر
بۆ پێشه وه بۆ مه کانێکی سارێژ له بێ ده نگی هه نگاو هه لگرین.
چی ئه بێت ده نگی پیٌی ئێمه بێده نگی مه کانێک بشکێنێت؟ چی ئه بێت که به
خوشه ویستی یه که وه گه رمی گه رم بین، هێنده گه رم که بتوێینه وه...
ته نها ئه ونده ده زانم، تۆ هه موو رۆژێک چاو له ڕووپه ڕی کتێبه کانت
ده خشێنیت، په نجه شووشه ییه کانت له لێوارو سینگی تێنوسو په رتووکهکانت
ده خزێنیت، هه موو هه وڵت، هه موو خه ون و خه مت ئهوه یه که له
تاقیکاریهکانت(امتحانات) دهرچیت.
له شارێکی قه ره بالغ، چاوه کانت وێلن، وێڵی دۆزینه وه ی ونبوویهک(گم شده ای).
ونبوویهک که له میژه خه ونه په مه یکانی(خوابهای پنبه ای) له ئێواره یه کی
سووتاودا له ژیر دیواره روخاوه کاندا لێ بهجی ماوه.
نازانم، که چۆن ئه رۆیت بۆ زانستگا، به کام شه مه نده فهر، به کام ئوتوبوس،
یان ره نگه به پیاسه کردن، به گوێ دانه جریوه جریوی بالنده کانو گوێ
هه ڵخستن بۆ ده نگی ڕوباره کان، یان خۆ تێرامانو گوێ دانه نالهی ئهوانه ی
که شهوی ڕابردوودرۆزنانه ماچیان لێدزراوه، بهره و زانستگا ههنگاو دهنێیت؟
نازانم به کام ئوتو موبیل بۆ شاره کهی خۆمان ده گه ریته وه؟
باوه ر بکه نازانم، ده نا دونیایهک گولی سوورم بۆ ده ناردیت،گولی سوور
ئهگه ر خهیاڵ نه بێت، چی ئه توانێ ئهم مه ودایانه کورت کاتهوه؟
ئازیزم.دیارت نیه و من له ههمیشه تهنیاترم...
هه مووکات له بیرمدا سه ما ئه که ی
